یادی از شهدای سبزوار در قالب یک شعر

استاد شیخ جعفر فلاح متولد 1347است و از 17 سالگی وارد جبهه های جنگ شد. هر چند قبل از آن هم برای بازدید از مناطق جنگ زده به جبهه رفته بود ولی بصورت رسمی بعد از عملیات والفجر 8 بود که پا به عرصه رزم و جهاد گذاشت و در عملیات های کربلای یک و کربلای پنج بعنوان بیسیم چی حضور داشت

یادی از شهدای سبزوار در قالب یک شعر

ایشان در هر دو عملیات مجروح شد یکبار از ناحیه دست و دیگر بار از ناحیه پا.بعد از عملیات کربلای پنج برای ادامه تحصیل و فراگیری علوم دینی وارد حوزه علمیه قم شد و تا بعد پایان جنگ از طریق تیپ رزمی تبلیغی امام صادق علیه السلام چندین بار به جبهه اعزام شد.ایشان اکنون استاد مدرسه علمیه معصومیه می باشند. اصرار زیاد ما برای خاطره گویی ایشان فایده ای نداشت و به سوال ما پیرامون شهدای سبزوار عموما و شهید محمدیانی خصوصا اینگونه پاسخ داد:شهید محمدیانی فردی سخت کوش بود و بیشتر از آن که حرف بزند عمل می کرد.همیشه وقتی حرفی می زد نقشه اش را می کشید گویا اینکار برایش ملکه شده بود چون او از فرماندهان بود و مدام با نقشه و کلک و ... سر و کار داشت.
مثنوی زیر هم داستان جالبی دارد.می گویند من در یادواره شهدای تهران مشغول بودم رزمنده عزیز عبدالعلی قزی (ذبیحی نسب) اسامی شهدای سبزوار را نوشت و گفت: برای این شهداء شعری بگو!من هم شروع کردم به نوشتن و به مدد شهداء این شعر سروده شد. تقدیم به روح شهداء و رزمندگانی که دیگر در بین ما نیستند و روح حاجی شهرستانی

مثنوی حدیث عاشقان

بیا بشنو حدیث عاشـــــــــــــــقان را حکایـــــــت های ســــــیر عارفان را
بیا بشنو ز جان های رهـــــــــــــــیده که عمری درد و رنــــج عشق دیده
بیا بشنو دمی آیات حـــــــــــــــــق را حدیث ســـرخی خـــــون شفق را
همانانی که نـــور راه ماینـــــــــــــــــد ببیـــــــن ما در کــــــــجا آنها کجایند
چگونه مدتی با ما نشســـــــــــــــتند سخنها گـــــــــــــفته و ناگاه رستند
همانانی که یاران قدیــــــــــــــــــــمند کنــــــــــــون با قدسیان حق ندیمند
همانانی که عشق و جـــــــــام دیدند زتار و پـــــــــــــــــــــود دنیا وارهیدند
مگر عشق رخ زیبای دلــــــــــــــــــدار چه کــــــــــــــــــرده با دل آگاه بیدار
بیا ای دل بیا با هم بگرییــــــــــــــــــم بیا در شـــــــــــوق و در ماتم بگرییم
بگو ای دل که سرداران مــــــــــــــا را چه شــــــــوقی برده نزد حق تعالی
بیا ای دل برایـــــــــــــــــت قصه گویم ز جانبازان از جـــــــــــان رسته گویم
بیا بشنو ز عشــــــــق بی حد و حصر ز ســـــــــــــــردار شجاع لشگر نصر
فرومندی که ما را اســــــــتوانه است که تا دنیــاست نامش جاودانه است
ز ســــــــــــادات ســـراپا نور شــیعی ز ابراهــــــــــــــــیم در آتش شجیعی
از آن پـــس آنکه نور هر دو عین است که میراث دلم حـاجی حسین است
به گــــــــــــــــــردان ولی الله جان بود محمــــــــــــدیانی اهل آسمان بود
عزیزم رعد گردانی اســـــــــــــت بیدار چـــــــــــو پروانه رضای محض دیدار
بیا سقای باش و تشــــــــنه می باش به لاش دشمن دین دشنه می باش
بیا سنگر بساز و خود ســـــــــــپر باش به اردوگــــــــــاه دین فر و ظفر باش
چو شمس آبادی و خیل جهــــــــــادی ســــــــــــــواران غیور جبهه سازی
ببو ای دل گل نیلوفـــــــــــــــــــــری را ببیــــــــــــــن روح کلاته سیفری را
برو پیدا کن ای دل شـــــــــــم حق یاب شم آبادی شو و روشن چو مهتاب
به پاس قهرمان عشــــــــــــــــق و نیزه سلحـــــــــــــــشوران دریای هویزه
تو انسان دیده ای بی مــــرز و ساحل؟ چو فتــــــــــاحی و مختاری و فاضل
کریمی،مهدوی (1) خـــــــــواندند از دل پران چــــــــــــون باد باید بود از گِل
به صابِریان و ساغـــــــــــــــریان خدا را حســـینی با تقدس خوان تو ما را
به عشق و آتــــــــــــــش داور زنی ها خطــــــــــــــوط ماندگار گفتنی ها
بیاد اسوه اســــــــــــلام خواهی (2) به روحانیت ســـــــــــــبز سپاهی
به عزم و پاکـــــــــــــــــی و علم مصور صمیمـــی پور و صالح،حشمتی فر
به طبع خوشــــــــــــگوار و خلق بهمن به رود بی ســـــراب (3) دیده من
به داود مزیــــــــــــــــتنانی که در شب نهیب عشــــــق را می داد بر لب
تخیل نقـــــــــــــش بر روی زمین است که وقت صحبت از میدان مین است
دگر حرفـــــــــــــــــی ز شیدایی نیاری بخوان عـــــــباسی و شاد و بیاری
رضا دیواندری را ذکـــــــــــــــــر لب کن ز نور اللــــــــهیم (4) دریا طلب کن
که غواصان بحــــــــــــــــــــــر آفرینش همه کــــــــــردند مهدی را گزینش
چو کرابی به اروند حقــــــــــــــــــیقت بزن معـــــــــــبر به میدان طریقت
چو سید مصطفی و ســـــــــــید کاظم حسینی وار باید گشــــــــــت عازم
جواد شربتی جرعه ز حـــــــــــــــق زد بحق پرواز تا رب الفـــــــــــــلق زد
شهادت حاضر است و نـــــیست غایب به خُلقی و به معصومی به نایب
ز شیخ عشق ناوی پور بــــــــــــــشنو ز حق از رحـــــمتش تا نور بشنو
دلم از نا منی ها بی خبر نیـــــــــست اگر چه بر دل از نورش اثر نیست
هلا ای راستی ای ایــــــــــــــستیری چه باشـــــد گر ز یاران دستگیری
متاجی نور عـــــــــــــــــــرفان بود آری خبــــــــــــر داری عزیزم یا نداری
شبانگاهان که می شـــد راه می شد ز خاک دوســــــتان آگاه می شد
به آنکه نطق قرآنــــــــــــــش چو زمزم عرب را و عجـــم را بود همدم (5)
به یاد پیـــــــــــــــــــــــــروان پاک قرآن جوانان ســـــــــــــــــراپا نور ایمان
به یاد کوشــــــــــــــــــکی و دلبری ها قریشی و حسنی ، خسروی ها
ز دارینی حمید و هــــــــــــــــم ز صباغ هنر پیشه که پر پر گشت در باغ
ز شور آزمون و شـــــــــــــــوق مهری ز خون طیبــــــــــی و خُلق اَبری
ز جان بشنو پیام هـــــــــــــــــاتفی را که خواند شرح حال یوسفی را
به یاد آور تو یاران شــــــــــــــــــلمچه ز چشمی ، ایزدی ،بیدی،مقیسه
ز هر چه رسته از تاری و زشــــــــــتی رضا،جــــــــعفر،مجید اردیبهشتی
نیای با سخاوت (6) با ســــری مست شــــهادت را و جان را داد پیوست
برات وصل را دارد براتــــــــــــــــــــــی لیاقـــــــــــت در وجودش بود ذاتی
به یاد دو کــــــــــــــــبوتر پاک و فرهود زفتاحی چنان محـــــسن و محمود
و هر دو تن که بهــــــــــــروز و حمیدند به دیـــــن احمدی (7) عبد وحیدند
ستایـــــــــش خاص یزدان بزرگ است که با یادش دل مومن سترگ است
شهید عزتـــــــــــــــی عزت از او یافت که دل را با کــــــــلام الله حق یافت
صداقت با رضــــــــــــایت حلقه بسته رضای صــــــــــادقی را نطفه بسته
شنیدی ســـــــــــرگذشت جالبش را تو مطـــــــــــلوب دلش را طالبش را
اگر خواهـــــــــــــی معلم شو ادب را گزین از خـــــیل استاره رجب (8) را
چو برزویی برون زین ســــــرزمین شو منــــــــور باش و در میدان مین شو
بگیری تا نژاد آن عــــــــــــــلی (9) را بروغن وار دامـــــــــــــــــان علی را
چو سلمان آن دلیــــــــــــــــــر تیرانداز به نفس خویـــــــش بد اندیش پرداز
چو توحیدی شـــو و چون طاهری شو به اروند حقیــــــــــقت مظهری شو
هنرپیشه شو و تمــــــــــــرین دل کن هنرمندانه شـــــــیطان را خجل کن
بگو ای اردکانی ای مــــــــــــــــجیدم ز جانـــــــــــــــــبازی عباس رشیدم
شهادت زاده صد افتـــــــــــخار است که نام رنجـــــــــــبرها سربدار است
اکابر،ارغیانی و همـــــــــــــــــــــایی نواهای نیـــــــــــــــــــستان جدایی
رســـــــــــــولی پور و اسماعیل زاده چو رمضـــــــــانی به تربت سر نهاده
و ریوندی،گراییــــــــــــــــــلی،رضایی چو فیــــــــــض آبادی اندر فیض هایی
الا ای پیر شـــــــــــــــــهرستانی ما به محراب و به ســــــــــنگرحامی ما
تو ای شـــــــــــاگرد بی باک خمینی سروش خط خــــــــــــــــــونبار حسینی
نماز ذبح اســــــــــــــماعیل بر خوان که جز محراب خونـین نیست بر خوان
ببین ای یار مســـــجد در غبار است به یاد دوســــــــــــتان حنانه وار است
خدایا کو جوانان جماعــــــــــــــــــت کجــــــــــــا هستند خیل سرو قامت
چو شــــــــوری بود و آواز و سُروری چه شبهایی چه ساعاتی ، شعوری!
به لطف آنـــــــــــــکه در کـوثر ببینم همیشه ســــــــر به سجده بر زمینم
امیدم صبح رجعت با شـــــــــهیدان رکاب صـــــــاحب عصر است و میدان
همه عالم رد پای بســـــیجی است کـــــــرند و پاوه و فاو و دوعیجی است
الا ای نعره خشـــــــــــــکیده بر بام بیا تا پنــــــــــــــــــــجوین و تا به ایلام
قلاویزان عشـــــــــق و میمک خون ســه راه مرگ و کاسه ، خاک مجنون
به آن امدادهای غــــــــــــیب و بیّن به میـــــــــــــــــــــدان رضا و نهر خیّن
به قایقهای پر شـــــــــــــــور جزیره به رفـــــــــــــــــــت و آمد شبهای تیره
به آفند و پدافـــــــــــــــــــند دمادم به پشــــــــــــــــــــــــــتیبانی خط مقدم
به دهــــــــــــــلاویه و خلق حلبچه مثلث ها،هـــــــــــــــــــلالی ها،شلمچه
به کله قنــــــــدی و به فتح مهران شــــــــــــــــهادتگاه کاوه حاجی عمران
به اردوگاه یاران خمـــــــــــــــــینی برونسی و ظـــــفر،فاضل حسینی(10)
الهی شور و نور و شعر و شــوقت فــــــــــــــــراوان ده بما نوبت به نوبت
مرا از معبر میـــــــــــــــدان میثاق رســـــــــــــــــان تا نقطه پر نور الحاق

تابستان 74 ج.فلاح

1) شهیدان فتاحی ، مختاری ، فاضل ، کریمی و مهدوی، از همرزمان شهید علم الهدی بودند که مظلومانه در منطقه هویزه به شهادت رسیدند در همانجا دفن شدند و در گلزار شهداء سبزوار یادمانی بصورت آرم الله پرچم جمهوری اسلامی برایشان ساخته شده است.
2) روحانی شهید سید مهدی اسلامی خواه می باشد .
3) منظور، شهید رودسرابی می باشد
4) این 5 تن از شهدای گردان تخریب بودند
5) منظور، قاری قران شهید عرب عجم است
6) منظور، شهید سخاوت نیا می باشد
7) منظور، براداران شهید بهروز و حمید احمدی است
8) منظور، شهید رجبی است.
9) منظور، شهید علی نژاد می باشد.
10) منظور، سه اردو گاه رزمندگان سبزواری در ایام دفاع مقدس در منطقه جنوب می باشد.

به "یادی از شهدای سبزوار در قالب یک شعر" امتیاز دهید

5 کاربر به "یادی از شهدای سبزوار در قالب یک شعر" امتیاز داده اند | امتیاز: 5 از 5
امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "یادی از شهدای سبزوار در قالب یک شعر"

نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید